از حوادث دیروز

دیروز مدیر ترانسژورت امر کرد که از موترهای دولتی استفاده نشود و ناچار از اداره برآمدیم صدای تیر شنده می شد اما شهر آرام بود اما مردم مضظرب به نظر می رسیدند. اتاقک های پلیس آتش زده بودند و نیروهای اردوی ملی در چوک ها مستقر شده. تا شاروالی کابل پیاده آمدم یعنی اصلاً تاکسی ها هیچ تمایلی به بردن نداشتند. عکس بزرگ کرزی روی دیوار شاروالی را سوزانده بودند اما در طرف دیگر عکس مسعود سالم بود. کتابخانه بیهقی را هم آتش زده اند و دلم سوخت چرا که این شاید تنها کتابفروشی کمی معتبر این شهر 4/5 میلیون نفری است!

آخر یک موتر شخصی من و همکارم اینجنیر را تا پوهنتون رساند و از آنجا هم کسی دیگر تا خانه و آدم محترمی بود که زیاد احساس نگرانی از آشفتگی امروز می کرد و دلیل اش را هم ترس نیروهای امریکایی از عملیات انتحاری می دانست. هر چه اصرار کردم که لازم نیست پیش تر برود اما تا دم در رساند.

البته خیلی علاقه دارم که این گونه شورشها را از نزدیک ببینم چون چیزهای زیادی فهمیده می شود اما دیروز باد هم بود و شما که در دنیای پاک استید حتماً تصور کرده نمی توانید که باد و خاک کابل چه ویروسها و باکتری هایی دارد. دو هفته پیش که به برچی رفته بودم از همین خاک و غبار چشم درد شدم و داکتر گفت این بیماری خطرناک و واگیر دار است و دیروز هم که کمی در خاک و باد بودم هنوز تترسم بیشتر از چشم درد دوباره است. و این را برای دوستانی نوشتم که هر روز در هوای پاک قدم می زنند یا فرصت شنا دارند و ...

به گپ خودمان برگردیم. دیشب کرزی به آشوبگران اخطار داد و امشب منع رفت و آمد از ۱۰ شب تا ۴ صبح بر قرار شد و جعفر هم در طلوع مظاهره چیان را آشوب گر خواند. گفتم نظر دیگری دارم و باید به مردم حق دهیم. اکثریت بیکار و در سرکها سرگردان استند. جیبها خالی و شکم ها گرسنه است اما با آنهم لنکروزرهای شیشه دودی با مجافظان مسلح و سرمست هر لحظه از پیش چشم مردم تیر می شود. در خالی که اکثریت بیچاره است جمعی سفره مستی و عیش و نوش برپا کرده اند و این عقده می آورد، عقده هایی که ویرانگر است.

نیروهای خارجی و به ویژه امریکایی ها بسیار به مردم بی اعتنا استند و راستی برای مردم قابل تحمل نیست که یک موتر نظامی بیش از ۲۰ موتر را زیر بگیرد و زمانی که مردم برای نجات آسیب دیده گان می روند به آنها مستقیم تیر اندازی شود. این نیروهای خارجی شاید همه افغانها را در سرک ها اعضای القاعده می بینند.

نهایت اینکه ما در جنگی گرفتار شده ایم که جنگ اشباح است و کسی نمی داند دقیق دشمن کیست و چی می خواهد.

با اخطار کرزی امروز کابل آرام است و گرنه به اختمال زیاد ادامه پیدا می کرد. مردم کابل دو خواسته مشخص دارند: از دولت قاطعیت در برابر شورش و آشوب و از نیروهای خارجی احترام به حقوق مردم.